297 - Η θρηνητική κορδέλα της Παναγίας, "λείψανο" του Επιτάφιου Θρήνου

Η θρηνητική κορδέλα της Παναγίας, "λείψανο" του Επιτάφιου Θρήνου.
Μουσείο της Βασιλικής του Αγίου Στεφάνου, Μπολόνια, Ιταλία.

Η λειψανοθήκη έχει συγκεντρώσει αρκετό υλικό για τα λεγόμενα θεομητορικά κειμήλια, δηλαδή κειμήλια που προέρχονται από τη Θεοτόκο (για παράδειγμα το μαφόριο, η τιμία ζώνη κτλ), και θα αναρτηθούν σταδιακά κάνοντας αρχή από κειμήλια που έχουν εντοπιστεί στη Δύση και αποδίδονται στη Θεοτόκο (συνήθως υφασμάτινα λείψανα, αλλά και μαλλιά). 

Στη Βασιλική του Αγίου Στεφάνου (Basilica di Santo Stefano) στη Μπολόνια της Ιταλίας, η οποία είναι ένα συγκρότημα επτά εκκλησιών που ανακαλούν στη μνήμη τα Ιεροσόλυμα και τον Ναό της Αναστάσεως, υπάρχει μία λειψανοθήκη του 1626, η οποία περιέχει μία υφασμάτινη κορδέλα (la santa benda) που σύμφωνα με τοπική παράδοση φορούσε η Παναγία στην ιερά κεφαλή Tης κατά τη διάρκεια του επιτάφιου θρήνου, αφού κατέβασαν τον Χριστό από τον σταυρό και έπειτα. Παρόλες όμως τις προσπάθειες της λειψανοθήκης καμία άλλη πληροφορία δεν έγινε κατορθωτό να βρεθεί για αυτό το αντικείμενο εκτός δύο φωτογραφιών. Σήμερα, μαζί με άλλες λειψανοθήκες και ιερά αντικείμενα, φυλάσσεται στον Θησαυρό της Βασιλικής του Αγίου Στεφάνου (Museo di Santo Stefano). Μία επίσης από τις επτά εκκλησίες της Βασιλικής είναι αφιερωμένη σε αυτό το αντικείμενο και ονομάζεται Chiesa della Benda. Βέβαια η έλλειψη κάθε ιστορικής πληροφορίας για την υφασμάτινη κορδέλλα, η ποιότητα του υλικού και η άψογη διατήρησή της, όπως φαίνεται και από τη φωτογραφία, δεν συνηγορούν για ύφασμα του 1ου αιώνα και είναι ισχυρό επιχείρημα για την μη-αυθεντικότητά της.

  

Στο εσωτερικό της εκκλησίας της Αναστάσεως στη Βασιλική του Αγίου Στεφάνου.
Παρατηρήστε την ομοιότητα με το Ιερό Κουβούκλιο του Παναγίου Τάφου.
Σύμφωνα με τη Βικιπαίδεια η απομίμηση αυτή του ναού της Αναστάσεως είναι χτισμένη τον 5ο αιώνα!

Η Βασιλική του Αγίου Στεφάνου κατέχει επίσης και ένα μικρό τεμάχιο από το μαφόριο της Παναγίας που μπορείτε να δείτε παρακάτω, μαζί με μερικές άλλες λειψανοθήκες:

296 - Η τρίπτυχη σταυροθήκη του Guennol

Η τρίπτυχη σταυροθήκη του Guennol, περίφημο έργο της εκκλησιαστικής τέχνης Μοζάν,
με εσχατολογικούς συμβολισμούς. Έφερε κάποτε τεμάχιο Τιμίου Ξύλου που σήμερα λανθάνει.

Η τρίπτυχη σταυροθήκη του Guennol, που ονομάζεται έτσι από το όνομα ενός πρώην ιδιοκτήτη της, είναι ένα εξαιρετικό δείγμα της εκκλησιαστικής τέχνης Μοζάν (Mosan). Πρέπει να έγινε κατ' εντολή κάποιου πλούσιου αββαείου που βρισκόταν στην εύφορη κοιλάδα ανάμεσα στα ποτάμια του Μόζα και του Ρήνου, πιθανότατα στην περιοχή της επισκοπής της Λιέγης του Βελγίου, και έχει αποδοθεί στο καλλιτεχνικό εργαστήριο του διάσημου κοσμηματοποιού Godefroy de Huy (περ. 1100 - περ. 1173), αν όχι στον ίδιον. 

Η περίτεχνη αυτή σταυροθήκη δημιουργήθηκε ως λειψανοθήκη τεμαχίου Τιμίου Ξύλου ή και άλλων λειψάνων από τα όργανα του Πάθους του Χριστού, τα οποία όμως σήμερα λανθάνουν. Στο κεντρικό μέρος εικονίζεται προσωποποιημένη η ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ (IUSTITIA) που πλαισιώνεται από την ΠΡΟΣΕΥΧΗ (ORATIO) και την ΕΛΕΗΜΟΣΥΝΗ (ELEMOSYNA). Ολόγυρα ΟΛΑ ΤΑ ΕΘΝΗ (OMNES GENTES) αναμένουν τη δεύτερη έλευση του Χριστού και την τελική κρίση. Ο ζυγός της δικαιοσύνης ελαφρύνεται υποβασταζόμενος από την ΣΥΜΠΟΝΙΑ (MISERICORDIA) και το ΕΛΕΟΣ (PIETAS). Ψηλότερα δύο άγγελοι υποβαστάζουν την ορεία κρύσταλλο μέσα στην οποία βρισκόταν το πολύτιμο λείψανο του Πάθους του Χριστού. Κρατούν τη λόγχη και τον σπόγγο, ενώ δύο επιγραφές, η ΑΛΗΘΕΙΑ (VERITAS) και η ΔΙΚΗ (IUDICIUM), τους καθιστούν μάρτυρες του Πάθους του Χριστού και κήρυκες  της Δευτέρας Παρουσίας Του. Ο Χριστός εμφανίζεται στο τύμπανο του κεντρικού μέρους της τρίπτυχης σταυροθήκης ως ΥΙΟΣ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ (FILIUS HOMINIS), ενώ δεξιά και αριστερά εμφανίζονται ο Ακάνθινος Στέφανος (corona spinea) και το δοχείο με το όξος (vas aceti). Αριστερά και δεξιά, στις πτέρυγες της σταυροθήκης, Άγγελοι σαλπίζουν το τέλος του κόσμου (PRAECONES MUNDI) και την ανάσταση των νεκρών (RESURRECTIO MORTUORUM).

Η σταυροθήκη του Guennol είναι από επιχρυσωμένο χαλκό που επιζωγραφίστηκε με σμάλτο. Η εσωτερική βάση της είναι από ξύλο και έχει διαστάσεις 26,9 × 29,2 εκ. Κατασκευή 1160 - 70. Ανήκει σε ιδιωτική συλλογή και βρίσκεται στο Λονδίνο.

Δείτε παρακάτω περισσότερες λεπτομερείς φωτογραφίες της τρίπτυχης σταυροθήκης:

295 - Το πάθος για τη χειρουργική και το όνειρο του Αγίου Λουκά

"Κόχερ" και "Αδενοτόμος". Δύο από τα χειρουργικά εργαλεία του αγίου Λουκά, από το νοσοκομείο
της Συμφερούπολης και ένα από τα τελευταία φάρμακα του αγίου που βρέθηκαν σ' ένα μικρό κουτάκι.
Ιερά Μονη Σαγματά.

...

Όταν ήμουν στο Λένινγκραντ για εγχείρηση, κατά την τέλεση της παννυχίδας, ο Κύριος με θαυματουργικό τρόπο και συγκλονιστική δύναμη που μου προκάλεσε ρίγη τρόμου, μου έδωσε την εντολή: "Ποίμαινε τα πρόβατά μου, βόσκε τα αρνία μου". Πέρασαν τα χρόνια κι εγώ από ύπουλο διαβολικό πειρασμό, ξέχασα την εντολή αυτή του Θεού. Και ο σατανάς έβαλε και πάλι στην ψυχή μου την ασυγκράτητη ορμή για τη χειρουργική. Γι’ αυτό και ο Κύριος με τιμώρησε με αποκόλληση του αμφιβληστροειδούς. Δύο φορές χειρούργησε το μάτι μου ο καθηγητής Οντιντσώφ, αλλά ανεπιτυχώς, γιατί η τιμωρία έπρεπε να μείνει πάνω μου.
 
Τη μέρα μετά τη δεύτερη εγχείρηση, όταν ήμουν ξαπλωμένος με τα μάτια δεμένα, με κυρίευσε και πάλι το πάθος για τη χειρουργική, ενώ ο Κύριος μου έστειλε ένα εκπληκτικό όνειρο: Ήμουν σε μία εκκλησία χωρίς φώτα. Το μόνο φωτισμένο σημείο ήταν το ιερό. Λίγο πιο πέρα απ’ το ιερό υπήρχε η λάρνακα ενός αγίου. Πάνω στην Αγία Τράπεζα είχαν βάλει μια σανίδα και είχαν ακουμπήσει πάνω ένα γυμνό ανθρώπινο πτώμα. Πίσω και δίπλα στο ιερό, είδα τους φοιτητές και τους γιατρούς να καπνίζουν τσιγάρα κι εγώ να τους κάνω μάθημα ανατομίας πάνω στο πτώμα. Ξαφνιάστηκα από ένα κρότο και, όταν γύρισα το κεφάλι μου, είδα ότι είχε πέσει το σκέπασμα από τη λάρνακα του αγίου. Ο άγιος ανακάθισε μέσα στη λάρνακα, γύρισε και με κοίταξε μ’ ένα βλέμμα γεμάτο παράπονο και επίπληξη. Με τρόμο κατανόησα, τελικά, το τεράστιο βάρος της αμαρτίας μου, την παρακοή μου στη εντολή του Κυρίου Ιησού Χριστού, "ποίμαινε τα πρόβατά μου, ποίμαινε τα αρνία μου". Εδώ και δεκαπέντε χρόνια εκλιπαρώ τον Κύριο Ιησού Χριστό να με συγχωρήσει, επαναφέροντας στην μνήμη μου με σαφήνεια το τρομακτικό μου όνειρο και το σώμα του νεκρού που κείτονταν στην Αγία Τράπεζα. Πρόσφατα πληροφορήθηκα από τον Θεό πως η αμαρτία μου συγχωρήθηκε. Από μέρα σε μέρα, όλο και λιγότερο ξεκάθαρα έβλεπα το πτώμα στην Αγία Τράπεζα, ώσπου τελικά εξαφανίστηκε εντελώς.

...

Από την Πνευματική Διαθήκη του Αγίου Λουκά, Αρχιεπισκόπου Συμφερουπόλεως και Κριμαίας, έκδοση στα ελληνικά από την Ιερά Μονή Σαγματά, που μπορείτε να τη διαβάσετε όλη παρακάτω:

294 - Η πατησιά του Αγίου Κοσμά του Αιτωλού

Η πέτρα στο χωριό Γέρμα της Καστοριάς, πάνω στην οποίαν ανέβηκε και κήρυξε ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός.

Διότι ἀκούομεν, ἀδελφοί μου, ὁποὺ λέγει ἡ Παλαιὰ Διαθήκη, ὅτι ὁ πατριάρχης Ἀβραὰμ δὲν εἶχεν υἱὸν διὰ νὰ κληρονομήση τὸν βίον του, καὶ εἶχε παράπονον πολύ. Καὶ τί κάμνει ὁ εὐλογημένος; Βάνει καὶ κτίζει ἕνα σπίτι καὶ ἀνοίγει τρεῖς θύρας καὶ ἔβαλε ψωμὰν καὶ ἐζύμωνεν, καὶ ὅσοι ἄνθρωποι ἐδιάβαινον, ὅλους τοὺς ἐφίλευεν. Καὶ εἶχε συνήθειαν, κάθε ἡμέραν, ἂν ἴσως δὲν ἐπήγαινε ξένος νὰ φάγη ψωμί, μήτε ὁ Ἀβραὰμ δὲν ἔτρωγεν. Καὶ ὅσον ἔδιδε τὴν ἐλεημοσύνην περισσότερον ἀβγάτιζεν ὁ βίος του. Ὁ διάβολος, ὁποὺ φθονεῖ πάντοτε, τί κάμνει ὁ τρισκατάρατος; Πηγαίνει καὶ σχηματίζεται ὡσὰν ζήτουλας εἰς τὶς στράτες ὁποὺ ἐπήγαιναν οἱ ἄνθρωποι εἰς τὸ σπίτι τοῦ Ἀβραάμ· καὶ ὅποιος ἐπήγαινε, τοῦ ἔλεγεν ὁ διάβολος: Ποῦ πηγαίνεις, ἀδελφέ; Ἐκεῖνος ἔλεγε τὴν ἀλήθειαν, καὶ τὸν ἐμπόδιζεν ὁ διάβολος. Ἔλεγεν: Ἐγὼ εἶμαι ἕνας πτωχός, καὶ ἄκουσα πὼς ἐδῶ εἰς τὴν χῶραν τοῦ Μαμβρὴν εἶνε ἕνας μεγάλος ἄνθρωπος, Ἀβραὰμ τὸ ὄνομά του, καὶ μὲ εἶπαν δίδει ἐλεημοσύνη καὶ εἶνε φιλόξενος πολύ· καὶ ἦλθα καὶ ἐγὼ ὁ δύστηνος νὰ μὲ κυβερνήση τίποτας, καὶ ἡ τύχη μου, τὸ κακὸν ριζικόν μου, δὲν ἐπρόφθασε νὰ μοῦ δώση καὶ ἐμένα. Ἐπῆγα σήμερα εἰς τὸ σπίτι τοῦ Ἀβραὰμ καὶ ἐζήτησα κομμάτι ψωμί, καὶ ἀπὸ τὴν πολλὴν ἐλεημοσύνην ὁποὺ ἔδιδεν ὁ καημένος, ἐπτώχυνεν πολύ, καὶ μήτε ψωμὶ τὸν ἔλαχεν μήτε στάμνα μὲ νερόν· καὶ ἦτον ὁ ἄνθρωπος θυμωμένος ἀπὸ τὴν πολλὴν πτωχείαν ὁποὺ τὸν ἦλθεν, καὶ ἐσηκώθη ἐπάνω καὶ μὲ ἐξύλισεν τόσον, ὁποὺ ἐμαζώχθηκε ὅλος ὁ μαχαλάς, οἱ ἄνθρωποι, καὶ μὲ ἐγλύτωσαν· καὶ εἶμαι ἄρρωστος ἀπὸ τὸν δαρμόν, καὶ μὴ πᾶτε κανένας. Καὶ ἀκούοντας οἱ ἄνθρωποι δὲν ἐπῆγαν κανένας τρεῖς ἡμέρας. Καὶ ὁ Ἀβρὰμ δὲν ἔφαγε τρεῖς ἡμέρας μήτε ψωμὶ μήτε νερὸν ἔπιεν αὐτὸς καὶ ἡ Σάρρα, διατὶ ἐλυποῦνταν πὼς ἔγινεν αὐτό, καὶ δὲν ἐπήγαινεν κανένας ἄνθρωπος νὰ φάγη ψωμί· καὶ προσκυνοῦσαν καὶ παρακαλοῦσαν μὲ ὅλην τὴν καρδίαν τους καὶ ἔλεγον: Πιστεύομεν εἰς ἕνα Θεὸν Πατέρα, ὁποὺ ἔκαμες τὸν οὐρανόν, τὴν γῆν, τὴν θάλασσαν, τὸν ἥλιον, τὰ ἄστρα καὶ κυβερνᾶς ὅλα τὰ στοιχεῖα, τὰ ὅσα βλέπουν τὰ ὀμμάτιά μας, καὶ τὰ ὅσα δὲν βλέπομεν, καὶ ὁρίζεις καὶ τὶς ψυχὲς ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους, νὰ ἔλθουν εἰς τὸ ὀσπίτιόν μας, νὰ τοὺς φιλεύσωμεν καὶ νὰ τοὺς δίδωμεν καὶ ἐλεημοσύνην, διὰ νὰ τὸ εὕρωμεν εἰς τὸν οὐρανόν, ὅτι εἴμαστε ἄτεκνοι, καὶ θὰ μαλώσουσιν οἱ συγγενεῖς μας καὶ οἱ γείτονές μας. Αὐτὰ ἔλεγεν ὁ εὐλογημένος Ἀβραὰμ καὶ ἡ Σάρρα. Καὶ ὢ τοῦ θαύματος! Ὁ Θεὸς ὁποὺ ἀγαπᾶ τὸν ἀγαπῶντα αὐτὸν καὶ δὲν τὸν ἀφήνει λυπημένον, τί κάμνει; Καθὼς ἐκάθονταν ὁ Ἀβραὰμ ἔμπροσθεν εἰς τὴν θύραν καὶ ἡ Σάρρα εἰς τὴν ἄλλην θύραν καὶ ἐκοίταζον ἴσως περάση τινὰς νὰ τὸν κράξουν νὰ φάγη ψωμὶ διὰ νὰ φάγωσιν καὶ αὐτοί, καὶ βλέπουσι τρεῖς νέους πολὺ ὡραίους, ὁποὺ ἔρχονταν πρὸς αὐτούς, καὶ εἰσέβησαν μέσα εἰς τὸν οἶκον ἀπὸ τὰς τρεῖς θύρας, καὶ μέσα ἕνας ἐφαίνονταν, καὶ ἀπὸ τὴν πολλήν τους χαρὰν εἶπον ἀναμεταξύ τους: Ἀκόμα μᾶς ἀγαπᾶ ὁ Θεός, καὶ ἂς σφάξωμεν τὸ καλλιώτερον καὶ παχύτερον μοσχάρι. Καὶ εὐθὺς τὸ ἔσφαξαν καὶ τὸ ἔβαλαν μέσα εἰς τὸν φοῦρνον νὰ ψηθῆ καὶ ἡ μάνα τοῦ μόσχου ἐρχόταν ὁλόγυρα τὸν φοῦρνον καὶ ἐφώναζε, καὶ μετ᾿ ὀλίγον ἔπαυσεν ἡ μόσχα, καὶ βλέπουν ἐβύζαινεν ὁ μόσχος. Κοιτάζουσι μέσα εἰς τὸν φοῦρνον τὸ ἀγγεῖον, καὶ ἦτο γεμάτον φαγητόν· καὶ ἐθαύμασαν. Καὶ ἐπῆγεν ὁ Ἀβραὰμ νὰ ὁμιλήση μὲ τοὺς νέους, καὶ ὀμιλώντας τῷ εἶπον οἱ νέοι: Ἀπὸ τώρα καὶ κάθε ὅλον χαρὰν θέλεις ἔχει, Ἀβραάμ, καὶ θέλεις γεννήσει υἱόν, τὸν Ἰσαάκ. Καὶ ἐπῆγε νὰ ἑτοιμάση τράπεζαν, διὰ νὰ τοὺς φιλεύση, καὶ γυρίζοντας δὲν τοὺς ηὖρεν· καὶ ἐστοχάσθηκεν, ὅτι ὁ Θεὸς ἐφάνη, καὶ ἀσπάζονταν καὶ καταφιλοῦσε τὸν τόπον, ὁποὺ ἐκάθονταν οἱ νέοι, καὶ ἦτον ἡ Τριάς, ὁ Θεός. Βλέπετε καὶ ἀκούετε, ἀδελφοί μου, τὸ θαῦμα καὶ τὸ ἀκούετε ἕως τὴν σήμερον. Ὁμοίως νὰ κάμετε καὶ ἐσεῖς, ἀδελφοί μου, ἂν θέλετε νὰ ἔλθη ὁ Θεὸς εἰς τὰ σπίτια σας καὶ νὰ ἀβγατίζη ὁ βίος σας.

<Απόσπασμα από την Η' Διδαχή του Αγίου Κοσμά του Αιτωλού>

Ο Ιερός Ναός του Αγίου Κοσμά του Αιτωλού στο χωριό Γέρμα της Καστοριάς.

293 - Συχνές ερωταποκρίσεις των Καθολικών σχετικές με την τιμή προς τα ιερά λείψανα

Σε έκθεση λειψάνων που έγινε από 24 ως 27 Φεβρουαρίου στη Μανίλα των Φιλιππίνων και στο Πανεπιστήμιο Ateneo de Manila University από τους Ιησουίτες, η λειψανοθήκη εντόπισε ανάμεσα στα εκθέματα και τέσσερεις αφίσες που με τη μορφή συχνών ερωταποκρίσεων εκφράζουν τις σύγχρονες θέσεις της Καθολικής Εκκλησίας σε σχέση με την τιμή και προσκύνηση των αγίων λειψάνων. Η λειψανοθήκη ζώντας στη Δυτική Ευρώπη έχει παρατηρήσει ενεργή τιμή προς τα ιερά λείψανα μόνο στην Ιταλία (όχι στη Βόρεια Ιταλία) και ίσως εν μέρει και στην Ισπανία.

Οι αφίσες παρόλο που είναι γραμμένες στα αγγλικά αναρτώνται εδώ λόγω του ειδικού ενδιαφέροντός τους για τη λειψανοθήκη (κάντε κλικ για μεγέθυνση).

Δείτε τις υπόλοιπες αφίσες παρακάτω:

292 - Το άφθορο σκήνωμα του Αγίου Μάρτυρος και Πρίγκηπος των Σέρβων Λάζαρου Χρεμπελιάνοβιτς

Το άφθορο σκήνωμα του Αγίου Μάρτυρος και Πρίγκηπος των Σέρβων Λάζαρου Χρεμπελιάνοβιτς.

Ο Λάζαρος Χρεμπελιάνοβιτς (σερβικά: Лазар Хребељановић) (Πρίλεπατς 1329 - Κοσσυφοπέδιο 15 Ιουνίου 1389), ήταν Σέρβος ηγεμόνας της Σερβίας του Μοράβα και είναι Άγιος της Σερβικής Ορθόδοξης Εκκλησίας. Μετά τη Μάχη του Κοσσυφοπεδίου στις 28 Ιουνίου 1389 και τον θάνατο του, η ειρηνευτική συμφωνία προέβλεπε ότι οι Οθωμανοί θα έδιναν το σώμα του πρίγκιπα να ταφεί, όπως κι έγινε το 1391, όταν το σκήνωμά του μεταφέρθηκε και τάφηκε στη μονή Ραβάνιτσα. Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, το 1942, τα λείψανά του μεταφέρονται στον Καθεδρικό Ναό του Βελιγραδίου, ενώ το 1954 η Ιερά Σύνοδος της Σερβικής Ορθόδοξης Εκκλησίας αποφάσισε να μεταφέρει τα λείψανα του Αγίου ξανά στη Ραβάνιτσα όπου και βρίσκονται μέχρι σήμερα.

Διαβάστε περισσότερα παρακάτω:

291 - Η κάρα του Οσίου Συμεών του Θαυμαστορείτου ή Νέου Στυλίτου

Η κάρα του Οσίου Συμεών του Θαυμαστορείτου ή Νέου Στυλίτου.
Φυλάσσεται στην Ιερά Μονή Νεάμτς της Ρουμανίας.
Η χρυσή κορώνα φέρει κτητορική επιγραφή του Μέγα Στέφανου και Αγίου (1433 - 1504),
εθνικού ήρωα των Ρουμάνων και σύμβολο του αντιοθωμανικού αγώνα.

Ο Όσιος Συμεών ο Θαυμαστορείτης (521-596) ήταν χριστιανός ασκητής του Βυζαντίου που έζησε τον 6ο αιώνα. Είναι άγιος της Εκκλησίας και η μνήμη του τιμάται στις 24 Μαΐου. 

  

 Ο Όσιος Συμεών ο Θαυμαστορείτης.
Τοιχογραφία του 1547 στην Ιερά Μονή Διονυσίου Αγίου Όρους.

Διαβάστε περισσότερα και δείτε περισσότερες φωτογραφίες παρακάτω:

290 - Ιερό λείψανο του Πρωτομάρτυρος και Αρχιδιακόνου Στεφάνου

"῾Υπάρχων δὲ πλήρης Πνεύματος ῾Αγίου, ἀτενίσας εἰς τὸν οὐρανὸν εἶδε δόξαν Θεοῦ καὶ ᾿Ιησοῦν ἑστῶτα ἐκ δεξιῶν τοῦ Θεοῦ· καὶ εἶπεν· ᾿Ιδοὺ θεωρῶ τοὺς οὐρανοὺς ἀνεωγμένους καὶ τὸν Υἱὸν τοῦ ᾿Ανθρώπου ἐκ δεξιῶν τοῦ Θεοῦ ἑστῶτα" (Πράξ. ζʹ 55-56) 

Τμήμα Ιερού Λειψάνου εκ του δεξιού ποδός του Αγίου Πρωτομάρτυρος και Αρχιδιακόνου Στεφάνου. Φυλάσσεται στον Ιερό Ναό του Αγίου Στεφάνου της Ιεράς Μητροπόλεως Νέας Ιωνίας και Φιλαδελφείας.

 

Δείτε περισσότερες φωτογραφίες παρακάτω:

 

289 - Τίμιο Ξύλο από την Ιερά Μονή Ξηροποτάμου Αγίου Όρους

Τίμιο Ξύλο από την Ιερά Μονή Ξηροποτάμου Αγίου Όρους.

Το δεύτερο σε μέγεθος τεμάχιο Τίμιου Ξύλου της Ιεράς Μονής Ξηροποτάμου έχει σχήμα βυζαντινού σταυρού και περικλείεται μέσα σε "χρυσοδεσιά" που αφήνει ακάλυπτο μόνο ένα μέρος της συνολικής επιφάνειας του Τιμίου Ξύλου, στο σημείο ακριβώς που προσκυνούν οι πιστοί. Το τεμάχιο αυτό είναι εκείνο που συνήθως βγαίνει από το Άγιον Όρος, όταν ο Τίμιος Σταυρός προσκαλείται σε κάποια Ενορία, Ιερά Μονή ή Μητρόπολη προς αγιασμό του ποιμνίου της.

Η αργυρεπίχρυση σταυροθήκη που περιέχει αυτό το δεύτερο σε μέγεθος τεμάχιο Τίμιου Ξύλου της Ιεράς Μονής Ξηροποτάμου εγκλείει επίσης και μικρά τεμάχια ιερών λειψάνων των Αγίων Τεσσαράκοντα Μαρτύρων και του Αγίου Ιερομάρτυρος Μοδέστου Αρχιεπισκόπου Ιεροσολύμων (18 Δεκεμβρίου), του θαυματουργού προστάτη των κτηνοτρόφων.

Δείτε περισσότερες φωτογραφίες παρακάτω:

288 - Η κάρα του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου

Μικροψηφιδωτή βυζαντινή εικόνα του Αγίου Ιωάννη του Χρυσοστόμου.
Από τη βυζαντινή συλλογή του Μουσείου του Ινστιτούτου Dumbarton Oaks.
Από ιστορικές πηγές που διαθέτουμε, αντλούμε στοιχεία για την εμφάνισή
του. Έτσι μαθαίνουμε ότι ήταν πολύ μικρόσωμος, με μεγάλο κεφάλι αιωρούμενο
στους ώμους του. Ήταν υπερβολικά λεπτόσαρκος, είχε μακριά μύτη και πλατιά
ρουθούνια. Ήταν πολύ ωχρός και λευκός μαζί, είχε βαθουλωτές τις κόγχες
των ματιών και μεγάλους τους βολβούς. Εξαιτίας αυτού, συνέβαινε να
παρουσιάζει με τα μάτια του πιό χαρούμενη όψη, αν και με τα υπόλοιπα
χαρακτηριστικά του φανέρωνε άτομο βασανισμένο. Το μέτωπό του ήταν μεγάλο,
χωρίς τρίχες και χαραγμένο με πολλές ρυτίδες. Είχε μεγάλα αυτιά, γένια μικρά,
πολύ αραιά και λευκά. Τέλος, τα μάγουλά του, ήταν βαθουλωμένα στο έπακρο
εξαιτίας της νηστείας.

Ψάχνοντας στο Παγκόσμιο Διαδίκτυο για πληροφορίες περί λειψάνων Αγίων, η λειψανοθήκη συναντά συχνά και επικριτικά ή αντιχριστιανικά κείμενα (αλλοίμονο), όπως για παράδειγμα αυτό που αναφέρεται σε τέσσερεις κάρες του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου. Το κείμενο μάλιστα αυτό μεταφράστηκε ακόμα και στα ελληνικά και κυκλοφορεί σε διάφορα ιστολόγια της ελληνικής μπλογκόσφαιρας. Επειδή όμως το πρωταρχικό κείμενο δίνει λίγες σχετικά πληροφορίες, πχ γεωγραφικές ή ιστορικές, η λειψανοθήκη αποφάσισε να κάνει λίγη περισσότερη έρευνα και να προσκομίσει αυτά που βρήκε ξεκινώντας με αυτήν την εισαγωγική ανάρτηση (η πρώτη για αυτό το θέμα, αφού η έρευνα θα συνεχιστεί).

Διαβάστε περισσότερα παρακάτω: